17 Απριλίου 2017

17 Απριλίου 1944: 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων: Η Δόξα, ο Ηρωισμός και το τραγικό τέλος του! (φωτογραφίες)


Ένα από τα ενδοξότερα Συντάγματα Ευζώνων είναι το 5/42 Σύνταγμα, το οποίο έχει συνδέσει το όνομά του με στιγμές Δόξας και Ηρωισμού!

Το 5/42 δημιουργήθηκε το 1912 με έδρα την Λαμία και αποτελείτο από 6 Τάγματα. Το Σύνταγμα πήρε μέρος σε όλες σχεδόν τις μάχες των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-13.



Το 1918-19 το "42ο Σύνταγμα Ευζώνων" με Διοικητή τον Νικόλαο Πλαστήρα, οδηγείται από ξενοκίνητα συμφέροντα στην Ρωσία, για να προσφέρει βοήθεια στο παλιό καθεστώς και να πολεμήσει την Οκτωβριανή Επανάσταση (1917). Στις μάχες στο μέτωπο του Δνείπερου ποταμού, χάθηκαν πολύτιμες ζωές συμπατριωτών μας Ευζώνων. Όταν οι Γάλλοι, που παρακίνησαν την εκστρατεία, αποχώρησαν από την Ρωσία, το εκστρατευτικό σώμα του στρατηγού Νίδερ, όπου υπαγόταν το "Ευζωνικό", συμπτύχθηκε προς την Ρουμανία. Από το Γαλάζι της Ρουμανίας διέπλευσε την Μαύρη θάλασσα, τον Ελλήσποντο και το Ανατ. Αιγαίο και αποβιβάσθηκε στην Μικρά Ασία.



Στην Μικρασιατική Εκστρατεία υπό την Διοίκηση του Νικολάου Πλαστήρα το 5/42 έφτασε στην κορυφή της Δόξας του! Η ηρωισμός και η ορμητικότητα των Ευζώνων έκαναν το 5/42 γνωστό στους Τούρκους με το όνομα Σαϊτάν Ασκέρ (Ασκέρι του Διαβόλου). Κατά την προέλαση του, το Σύνταγμα έφτασε μέχρι το Καλέ-Γρότσο, πέρα από τον Σαγγάριο. Κατά την κατάρρευση του μετώπου το Σύνταγμα υπό την διοίκηση του Πλαστήρα κατάφερε να δώσει μάχες υποχωρώντας σε πλήρη τάξη και μαζεύοντας στρατιώτες από διαλυμένες μονάδες. Με την αντίσταση που προέβαλε στους Τούρκους, έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς πρόσφυγες να διαφύγουν!


Επίσης εκείνη την εποχή το Σύνταγμα κυκλοφόρησε και την δική του εφημερίδα, την "Φούντα". Η Φούντα πρωτοκυκλοφόρησε χειρόγραφη στις 20 Φεβρουαρίου 1922, εξασέλιδη, σε χαρτί κοινό του γραψίματος, ριγωμένο, με έξοδα του Συντάγματος των Ευζώνων του Πλαστήρα. Ο τίτλος του φύλλου ήταν δίχρωμος με μπλε και κόκκινο μολύβι, ένα φέσι κόκκινο και μπλε μακριά φούντα.

5/42

Και αν ο Πλαστήρας ως Διοικητής του ηρωικού Συντάγματος, αγαπήθηκε τόσο από τους πρόσφυγες που έδιναν στα παιδιά τους το όνομα του, δεν συνέβη το ίδιο με τον Συνταγματάρχη Δημήτριο Ψαρρό. 


Ο Συνταγματάρχης το 1942 οργάνωσε το Σύνταγμα για να εναντιωθεί στον κατακτητή. Έδωσε πολλές ηρωικές μάχες στα βουνά της Στερεάς Ελλάδος εναντίον του κατακτητή και το Σύνταγμα για ακόμη μια φορά έγινε το "Ασκέρι του Διαβόλου". Αλλά ό,τι δεν κατάφεραν οι Τούρκοι και οι Βούλγαροι στους Βαλκανικούς Πολέμους, ότι δεν κατάφεραν οι Τούρκοι στην Μ. Ασία και οι Γερμανοί και οι Ιταλοί, το έκαναν οι ίδιοι οι Έλληνες! Το Σύνταγμα είχε τραγικό τέλος από την προδοτική ενέργεια του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ. Ακόμη χειρότερο τέλος είχε ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Ψαρρός, αφού βεβήλωσαν το πτώμα του οι "πατριώτες μαχητές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ".


Ο Αντιστράτηγος ε.α Καιμάρας Γεώργιος στο βιβλίο του "ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΘΥΣΙΑΣ" κάνει μια σαφή περιγραφή των γεγονότων που οδήγησαν στην σφαγή 300 παληκαριών...

Με τα συναισθήματα αυτά τότε ενεθυμήθην το ολοκαύτωμα του 5/42 Σ.Ε. την 17η Απριλίου 1944 στο ΚΛΗΜΑ ΔΩΡΙΔΟΣ, το οποίον και μετέβαλεν τον ρουν της εθνικής μας Ιστορίας και της παγκοσμίου τοιαύτης διότι:

"Εις το εσωτερικόν της χώρας μας η ανηλεής σφαγή των 300 παληκαριών του Συνταγματάρχου Ψαρρού, 
όσον οδυνηρά, ανήθικη και αποτρόπαιος υπήρξε, τόσο πιο πολύ επέρασε στας ψυχάς και τις σκέψεις των πανελλήνων, οι οποίοι κατανοήσαντες τους σκοπούς υπάρξεως ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εξοπλίσθησαν με θάρρος αρετή και ανδρεία για να τους πολεμήσουν και να τους αφανίσουν".

Εις το εξωτερικόν η άμεσος μετάδοσης από το BBC της Αγγλίας του γεγονότος αυτού, το οποίον μάλιστα είχε χαρακτηρισθεί από το αγγλικόν κοινοβούλιον παμψηφεί, ως το 1ον επεισόδιον του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου, συνετέλεσεν ώστε να ορθωθεί εγκαίρως τοίχος αντιστάσεως των λαών κατά του κομμουνισμού και να σωθεί η ανθρωπότητα από αυτόν και δυστυχώς οι ξένοι γρήγορα το ξέχασαν μετά την ευρείαν εκμετάλλευσή του δια την καλυτέραν εξυπηρέτηση των συμφερόντων των, εις βάρος των Ελλήνων.

Οι Μεγάλοι νεκροί μας

Ευθύς ως εδέχθησαν τας φονικάς σφαίρας ή τας δολοφονικάς μαχαίρας των, ακολούθησεν η τυμβωρυχία απογυμνωθέντες όχι μόνο από των τιμαλφών πού έφεραν αλλά και ακόμα ειδών υποδύσεως και ενδύσεώς των. Ηκολούθησεν η προς νεκρούς ασέβεια, διότι έμειναν επί τριήμερον άταφοι και μόνο διά λόγους υγειονομικούς ετάφησαν εις τάφον ή ανοίγματα του εδάφους από τα όμβρια ύδατα, επειδή το έδαφος ήταν σκληρόν και πετρώδες.

Πριν ακόμα γίνει η ταφή τους, εδέχθησαν την προς νεκρούς ασέβειαν από αλλαλάζοντα λαϊκά όργανα (εξ αποστάσεως ολίγων μόνον εκατοντάδων μέτρων) που συνόδευαν λικνιζόμενα γύναια της οργανώσεως του ΚΚΕ "η ΓΩΝΙΑ της ΓΥΝΑΙΚΑΣ" και πού έδωσαν θεατρικήν παράσταση προς εξύψωσιν του ηθικού των εκεί Ελασιτών!
 

Ηκολούθησεν αφροντισιά των τάφων δι’αρκετά έτη, λογω της απουσίας μας προς θεραπείαν των προσθέτων βασάνων που βρήκαν την χώρα μας τότε και έτσι η παρατεταμένη διάβρωση του εδάφους από τα όμβρια ύδατα είχαν ως αποτέλεσμα την αποκάλυψιν σκελετών, οπότε «μεροκαματιάρηδες» χωρικοί της περιοχής συνέλεξαν τα ηρωϊκά οστά και τα έθαψαν όπως αρμόζει εις ήρωες, οπότε και άρχισαν εκ νέου αι ανευλάβειαι προς αυτά ήτοι: άρχισε εκδηλουμένη η προς νεκρούς ιεροσυλία από τους υποψηφίους δι’ εκλογήν βουλευτάς διαφόρων κομμάτων, οι οποίοι ήθελαν να προσελκύσουν ψηφοφόρους, εκμεταλλευόμενοι τα έντονα αισθήματα από την σφαγήν των συνανθρώπων της περιοχής και άρχιζαν τον προεκλογικόν των αγώναν τελούντες μνημόσυνον στον τάφο των νεκρών, αν και το 5/42 Σ.Ε. ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΡΟΙΑ και ουδέποτε κατά την 9μηνο υπηρεσίαν μου εις αυτό δεν συνήντησα πολιτικό πρόσωπο ή άκουσα πολιτικόν λόγον.

Ο ανδριάντας του Εύζωνα στην πλατεία Πάρκου της Λαμίας. Στα χέρια του κρατάει το μάνλιχερ. Πατάει πάνω σε πέτρινο βάθρο, το οποίο συμβολίζει την ικανότητα των ευζώνων να πολεμούν σε δύσβατα ορεινά μέρη.
Στην βάση υπάρχει πάνω σε μαρμάρινη πλάκα η επιγραφή: "ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ".
Το φαιδρό των εκδηλώσεων αυτών ήτο η πεζή και η επί ημιόνων μετάβασίς των στο χωριό ΚΛΗΜΑ -απρόσιτιν τότε εις τροχόν- από την κώμη ΕΥΠΑΛΙΟ, όπου υποχρεωτικά διέμεναν. 
Κατά τον χρόνο της διακυβερνήσεως της χώρας μας από την στρατιωτικήν κυβέρνησιν επραγματοποιήθησαν μερικά από τα οφειλόμενα στους μεγάλους νεκρούς μας ήτοι:

Κατεσκευάσθη ασφαλτοστρωμένη οδός συνδέσασα τον τόπο της μεγάλης θυσίας με το οδικόν δίκτυον της χώρας μήκους (4) χιλιομέτρων περίπου και έτσι έγινε προσιτή η επικοινωνία καθ' όλην την διάρκειαν του έτους.

egolpion.com
_________________
Ακολούθησέ μας στην σελίδα μας στο Facebook

AddThis

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...