15 Απριλίου 2017

15 Απριλίου 1941: Ταγματάρχης Γιάννης Παπαρρόδου: Καθήλωσε για 48 ώρες τους Γερμανούς! (φωτογραφίες)

Ο Παπαρρόδου ξεκίνησε την ίδρυση του πρώτου τάγματος χιονοδρόμων στον Ελληνικό και βρήκε ηρωικό θάνατο μαχόμενος μέχρις εσχάτων!
Ο Ιωάννης Παπαρρόδου, γεννήθηκε στην Υπάτη το 1904 και ήταν γιος του Κ. Παπαρρόδου, Ήρωα του πολέμου του 1912-13. Το 1920 εισήλθε πρώτος στην ΣΣΕ και αποφοίτησε μεταξύ των πρώτων το 1923 ως Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Ως Αξιωματικός ήταν απαράμιλλος σε μόρφωση, ευφυΐα, ήθος, εργατικότητα και απόδοση, που τον έκαναν υπόδειγμα αξιωματικού. Ήταν επίσης αθλητής στίβου, κυνηγός, σκοπευτής, μοτοσικλετιστής, ορειβάτης, χιονοδρόμος, σκιέρ και πάντοτε πρώτος. Το αγώνισμα των χιονοδρομιών υπήρξε το πάθος του. Η αγάπη του για την ορειβασία και το βουνό τον έφεραν το έτος 1928 στην Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού.


Όταν εξερράγη ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος, στις 28 Οκτωβρίου 1940, ζήτησε να αναλάβει μάχιμη υπηρεσία στην VIIΙ μεραρχία. Ανέλαβε Διοικητής μοίρας Πυροβολικού και συνετέλεσε να κερδηθεί η περίφημη μάχη του Καλπακίου. Μετά ήρθε η ιστορική μάχη των χιονοσκεπών υψωμάτων 669 και Μπουράτο, όπου ο Ι. Παπαρρόδου με τα πυρά της μοίρας του επέφερε μεγάλες απώλειες στον εχθρό.



Του ανατέθηκε η οργάνωση του πρώτου τάγματος Χιονοδρόμων του Στρατού. Ήρθε στην Αθήνα στις 18 Δεκεμβρίου 1940 για την οργάνωση του Τάγματος, που είχε αξιόλογο δράση και τον Ιανουάριο 1941 του ανατέθηκε η οργάνωση του πρώτου τάγματος Χιονοδρόμων του Στρατού. Δυστυχώς στις 5 Απριλίου, παραμονή της γερμανικής επιθέσεως το Τάγμα Χιονοδρόμων διαλύθηκε και ανέλαβε την Διοίκηση της ΧΧΙΒ Ορειβατικής μοίρας Πυροβολικού.

Η πιο δύσκολη και η πιο σημαντική αποστολή ήταν η κατάληψη του υψώματος Μπουράτο στις 4 Δεκεμβρίου ανήμερα της Αγίας Βαρβάρας.
Ανέβασαν κανόνια με τα χέρια σε παγωμένο χιόνι και σε υψόμετρο σημαντικό, σε σημείο που δεν ήτο δυνατόν να περιμένει ο εχθρός επίθεση ούτε από αυτόματα όπλα, προξενώντας του τρομακτικές απώλειες.



Ο Γ. Παπαρρόδου παίρνει την 21 β Μοίρα Ορειβατικού Πυρ/κού και αναλαμβάνει την υποστήριξη των υποχωρούντων τμημάτων μας, στα Νότια της λίμνης Καστοριάς υψώματα.
Δεν πρόκειται να λάβει νεώτερες διαταγές. Αποδύεται σε αγώνα μέχρις εσχάτων. Παρά τις φοβερές απώλειες που του προξενούν οι Γερμανοί, τους καθηλώνει για 48 ώρες! Πεζικό και Ιππικό διαρρέουν, διώχνει και τους υπόλοιπους και μένει μόνος με ένα βαρύ πολυβόλο.
15 Απριλίου 1941, Μ. Τρίτη απόγευμα, τα πυρομαχικά εξαντλήθηκαν.
Όμως έχει πάρει ήδη την μεγάλη απόφαση, μάχεται με το περίστροφο, του ζητούν να παραδοθεί, αρνείται, τραυματίζει ακόμη έναν Γερμανό, οπότε σφαίρα εχθρική τον βρίσκει στο μέτωπο και τον αφήνει νεκρό!

Εκεί στην θέση Αλατίστρα του Δισπηλίου ο Παπαρρόδου γνώρισε τον θάνατο, όπως έζησε την ζωή του, ψύχραιμος, ατάραχος, αποφασιστικός.
Μ' ένα βαρύ πολυβόλο και με ένα περίστροφο, μ' αυτά μίλησε ο Παπαρρόδου στον εχθρό. Είχε το προνόμιο να σφραγίσει υποδειγματικά την ζωή του και τον χαρακτήρα του, με τον ηρωικό θάνατο.

Ο τρόπος διεξαγωγής αυτής της μάχης έγινε μάθημα επί τόπου στους μαθητές της Σχολής Ευελπίδων επί σειράν ετών!


Τιμήθηκε με τον βαθμό του Αντ/χου με Αριστείο ανδρείας και με 4 προτομές.

Του Δημήτρη Βάλλα

(Οι πληροφορίες είναι από την Δ/νση Ενημέρωσης του ΓΕΣ και τον Αντισυνταγματάρχη δ/κτή του ΚΕΟΑΧ Θεοφάνη Δημάκο. Τα στοιχεία για την δράση του Ι. Παπαρρόδου είναι από την ομιλία της Άννας Παπαρρόδου σε εκδήλωση για τα 50 χρόνια από τον θάνατό του.)

__________________
Ακολούθησέ μας στην σελίδα μας στο Facebook


AddThis

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...